ಆ ತೋಟದಿ
ಒಂದೇ ಹೂವಿದೆ, ಆ ಹೂವೇ ನನ್ನ
ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದೆ.
ಮುಳ್ಳೇ ಇಲ್ಲದ
ಗಿಡವೇ ಆದರೂ,
ಕೈಯ ಹಾಕಲು
ಭಯವಿದೆ
ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲೂ ಹೊಳೆಯುತಾ,
ಬಾಗದೆ ಬಾಡದೆ
ಚೆಲುವಾಗಿ ಅರಳಿದೆ
ದುಂಬಿಗಳ ಕಾಟ
ಅಪಾರವಿದ್ದರೂ
ಹಿಗ್ಗದೆ ಕುಗ್ಗದೆ
ತೋಟದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ಸುಗಂಧ ಚೆಲ್ಲಿದೆ
ಒಂಟಿ ಎಂಬ
ಕೊರಗೇ ಇಲ್ಲದೆ,
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ
ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ
ಮುಡಿಗೋ? ಪಾದಕ್ಕೊ?
ಒಸಕಾಗುವವರ ಕೈಯಿಗೊ
ಅರಿಯದೆ-ಅಳುಕದೆ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನಗುತಿದೆ
ಆ ತೋಟದಿ
ಒಂದೇ ಹೂವಿದೆ,
ಆ ಹೂವೇ ನನ್ನ
ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದೆ.
No comments:
Post a Comment