Friday, 4 September 2026

ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವೆವು!

 

ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು 

ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ

ಭುಜಕ್ಕೊರಗಿ ಕೂತು

ಥಿಯೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ

ಮೂವಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ 

ಕಾಫಿ ಶಾಪ್ ನಲ್ಲಿ

ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತ

ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲಿಲ್ಲ

ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು

ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಊರು ಸುತ್ತಲಿಲ್ಲ

ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ

ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ

ಎದೆಗೊರಗಿ ಮಲಗಿ

ಎದೆಬಡಿತ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ

ಮೊದಲ ಅನುಭವವ

ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ

ಕೈಗೆ ಸಿಗುವಷ್ಟು 

ಹತ್ತಿರವೇನಿಲ್ಲ

ಸಿಗಲಾರದಷ್ಟು ದೂರವೂ ಇಲ್ಲ

ಆದರೂ

ಸಿಗಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ

ಸಿಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ

ನಾವೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು..

ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು

ಹರಕೆ‌ ಹೊತ್ತೆವು

ಕಣ್ಞೀರ ವಿನಿಮಯ

ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು

ಮನಸಲ್ಲಿ ದಬ್ಬಲಾಗದಂತೆ

ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟೆವು

ನಮ್ಮದೆ ಪ್ರಪಂಚ

ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೆವು

ಬದುಕಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ

ಸುಂದರ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ

ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟೆವು

ನಾವೂ.. ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು.

ಎಲ್ಲರಂತಲ್ಲಾ

ನಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ

ಗೌರವಿಸಿದೆವು

ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಅಲ್ಲ

ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಲ್ಲಿಸಲು

ನಾವೂ...‌ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು

ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀನು

ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಾನು

ಎಂದೂ ಮರೆಯಾಗದಂತೆ

ನಾವೂ.. ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು

ಎದುರು ಸಿಕ್ಕಾಗ

ನಮ್ಮನ್ನೇ ಮರೆತು

ಮಗುವಾಗುವಂತೆ!

ಹೌದು..

ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು...!

ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲ

ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯವಿಲ್ಲ

ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಾಳುವ ಭಾಗ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ

ಆದರೂ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿದೆವು

ಸದಾ..

ಪ್ರೀತಿಸಿತ್ತಲೇ ಇರುವೆವು.!

ಕಾಡುವ ಹೂ!

 

ಆ ತೋಟದಿ
ಒಂದೇ ಹೂವಿದೆ,

ಆ ಹೂವೇ ನನ್ನ
ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದೆ.
ಮುಳ್ಳೇ ಇಲ್ಲದ
ಗಿಡವೇ ಆದರೂ,
ಕೈಯ ಹಾಕಲು
ಭಯವಿದೆ

ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲೂ ಹೊಳೆಯುತಾ,
ಬಾಗದೆ ಬಾಡದೆ
ಚೆಲುವಾಗಿ ಅರಳಿದೆ
ದುಂಬಿಗಳ ಕಾಟ
ಅಪಾರವಿದ್ದರೂ
ಹಿಗ್ಗದೆ ಕುಗ್ಗದೆ
ತೋಟದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ಸುಗಂಧ ಚೆಲ್ಲಿದೆ

ಒಂಟಿ ಎಂಬ
ಕೊರಗೇ ಇಲ್ಲದೆ,
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ
ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ
ಮುಡಿಗೋ? ಪಾದಕ್ಕೊ?
ಒಸಕಾಗುವವರ ಕೈಯಿಗೊ
ಅರಿಯದೆ-ಅಳುಕದೆ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನಗುತಿದೆ

ಆ ತೋಟದಿ
ಒಂದೇ ಹೂವಿದೆ,
ಆ ಹೂವೇ ನನ್ನ
ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದೆ.